Wiertła i dłuta

Wiertło dobiera się do materiału i maszyny. Do betonu i cegły stosuje się wiertła z płytką z węglika, z chwytem SDS-Plus lub SDS-Max do młotowiercarek albo cylindrycznym do wiertarek udarowych. Do stali przeznaczone są wiertła HSS-G, a do stali nierdzewnej i twardszych stopów HSS-Co z kobaltem.

W drewnie pracuje się wiertłami z ostrzem centrującym, sednikami Forstnera do otworów pod zawiasy oraz wiertłami żmijkowymi do głębokich otworów. Płytki ceramiczne i szkło wierci się wiertłami diamentowymi lub z płytką z węglika, bez udaru. Wiertła stopniowe pozwalają wykonać kilka średnic w cienkiej blasze jednym narzędziem.

Dłuto dobiera się do chwytu młota i rodzaju pracy. Chwyt SDS-Plus stosuje się w lżejszych młotowiercarkach z funkcją kucia, SDS-Max w młotach kujących średniej wagi, a HEX 28 mm w ciężkich młotach wyburzeniowych.

Dłuto szpicak rozbija beton i wykuwa otwory, dłuto płaskie skuwa tynk, płytki i krawędzie, a dłuta szerokie i łopatkowe zbierają większe powierzchnie. Dłuta samoostrzące się nie wymagają ostrzenia, a zwykłe warto regularnie ostrzyć, aby utrzymać wydajność kucia.